İrem Derici - "Hayat İşte" Şarkı Sözleri

 İrem Derici - "Hayat İşte" Şarkı Sözleri

Yanlış zamanda yanlış yerdeydik belki

Bu yüzden aşk ıskaladı ikimizi

Sen başka başka hayatlarda

Ben bambaşka yollarda

Nasıl bulabilirdik birbirimizi?

Aynı limanda ayrı yolcuyduk belki

Bu yüzden yollarımız kesişmedi

Sen başka başka iklimlerde

Ben buz kestim ellerde

Nasıl ısıtabilirdik bu yüreği

Hayat işte!

Hiç adil değil ki

Hiç sormuyor

"Nerde bu kalbin öteki eşi?"

Hayat işte!

Hiç adil değil ki

Hiç sormuyor

"Nerde bu kalbin öteki eşi?"

Yanlış zamanda yanlış yerdeydik belki

Bu yüzden aşk ıskaladı ikimizi

Sen başka başka hayatlarda

Ben bambaşka yollarda

Nasıl bulabilirdik birbirimizi?

Aynı limanda ayrı yolcuyduk belki

Bu yüzden yollarımız kesişmedi

Sen başka başka iklimlerde

Ben buz kestim ellerde

Nasıl ısıtabilirdik bu yüreği

Hayat işte!

Hiç adil değil ki

Hiç sormuyor

"Nerde bu kalbin öteki eşi?"

Hayat işte!

Hiç adil değil ki

Hiç sormuyor

"Nerde bu kalbin öteki eşi?"

Hayat işte!

Hiç adil değil ki

Hiç sormuyor

"Nerde bu kalbin öteki eşi?"

Hayat işte!

Hiç adil değil ki

Hiç sormuyor

"Nerde bu kalbin öteki eşi?"

Bazı insanlar birbirini kaybetmez; aslında hiç bulamaz. İrem Derici’nin “Hayat İşte” şarkısı tam da bu hissin etrafında dolaşıyor. Bir ayrılığın ardından değil, yaşanamayan bir ihtimalin ardından gelen o sessiz burukluğu anlatıyor. Dinlerken insanın aklına bitmiş bir hikâye değil, hiç başlayamamış bir hikâye geliyor.

İrem Derici, bu şarkıda aşkın eksikliğinden çok zamanın acımasızlığını sorguluyor. Çünkü burada suçlu ne bir ihanet ne de yanlış bir karar. Sorun, hayatın iki insanı aynı noktaya getirememiş olması. Şarkının merkezinde "keşke" duygusu var ama bu pişmanlıktan farklı bir yerde duruyor. Daha çok kaderle yapılan sessiz bir hesaplaşma gibi.

Aslında “Hayat İşte”, doğru insanı yanlış zamanda kaçırmanın şarkısı. Gece yalnız kalınca ağırlaşan, insanı geçmişteki ihtimallere götüren türden bir hikâye taşıyor.

Şarkının ilk satırlarında geçen “Yanlış zamanda yanlış yerdeydik belki” cümlesi, bütün anlatının özeti gibi duruyor. Burada anlatıcı, yaşanan bir aşkın yasını tutmuyor. Hiç yaşanamamış bir yakınlığın eksikliğini hissediyor. Çünkü bazen insanın canını en çok acıtan şey kaybettiği kişi değil, birlikte yaşayamadığı ihtimaller oluyor.

“Aynı limanda ayrı yolcuyduk belki” sözü ise oldukça güçlü bir metafor taşıyor. Aslında fiziksel olarak yakın olsalar bile ruhsal olarak farklı yolculuklarda olduklarını anlatıyor. Aynı şehirde, aynı kalabalıkta hatta aynı dönemde yaşayıp birbirine denk gelemeyen insanların hikâyesi bu. Hayatın garip tesadüflerine karşı duyulan kırgınlık hissediliyor.

Şarkı ilerledikçe öfke yerine kabulleniş öne çıkıyor. İlginç olan da bu. İrem Derici burada kimseyi suçlamıyor. Ne kendisini ne karşı tarafı. Sadece hayatın bazen adil davranmadığını söylüyor. Nakaratta tekrar eden “Hiç adil değil ki” sözü bir isyan gibi görünse de altında büyük bir yorgunluk var. Sanki artık cevabı bulunamayacak bir sorunun ardından söylenmiş gibi.

Alt metinde ise daha derin bir duygu saklı. Şarkı kaderden bahsediyor gibi görünse de aslında yalnızlıktan söz ediyor. Açıkça söylenen şey, iki insanın bir araya gelememesi. Söylenmeyen şey ise o eksikliğin yıllar sonra bile hissedilmeye devam etmesi. Çünkü insan bazen yaşadığı aşkları değil, yaşayamadıklarını unutamıyor.

Dinleyicinin bu şarkıyla bağ kurmasının nedeni de burada yatıyor. Herkesin hayatında bir noktada “Acaba başka bir zamanda karşılaşsaydık ne olurdu?” diye düşündüğü biri olmuştur. “Nerde bu kalbin öteki eşi?” sorusu tam da bu yüzden güçlü hissettiriyor. Çünkü cevap beklemiyor; sadece içimizdeki boşluğu tarif ediyor.

Şarkının duygu haritasına bakınca tablo oldukça net:

Melankoli: 9/10
Gece Hissi: 9/10
Kalp Kırıklığı: 8/10
Özgüven: 2/10
Yalnızlık Etkisi: 9/10
Tekrar Dinleme İsteği: 8/10

“Hayat İşte”, büyük acılarla değil küçük eksikliklerle yaralanan kalplerin şarkısı; çünkü bazen insanın içinde en uzun kalan şey, hiç yaşanmamış bir aşkın gölgesidir.