LVBEL C5 -OYNUYOLAR AKIL TERAZİMLE ŞARKI SÖZLERİ

 LVBEL C5 -OYNUYOLAR AKIL TERAZİMLE ŞARKI SÖZLERİ

[Giriş]

Baba, arabeskle

Wow, Lvbel C5 baba, AKDO

[Verse 1]

Kapışırım, baba, arabeskle

Suyla yıkayın bunu kafa felaketse

Lvbel C5 gelir hemen büyük hareketle

Peçeteyi yut, oğlum, bunu paraşütle

Allah'ıma şükür benim büyük baya kitle

Susup da oluyo'sun la, karşımızda, ibne

Cezaevi görüntüm bütün magazinde

Bugün baba fena zinde

Oynuyo'lar her gün benim akıl terazimle

Kendi albümümü her saat dinledim

Yaşıyo'lar komedi filminde

**** komidin üstünde

Karanlıkta asla gözükmem, bugün baba fena zinde

Oynuyo'lar her gün benim akıl terazimle

Cezaevi görüntüm bütün magazinde

Bi' gün Porsche'a binerim, bi' gün Opel Astra

Pastacının kızı bana hasta

[Çıkış]

Oynuyo'lar her gün benim akıl terazimle

Oynuyo'lar her gün benim akıl terazimle

O-o, oynuyo'lar her gün benim akıl terazimle

Cezaevi görüntüm bütün magazinde

O-o, oynuyo'lar her gün benim akıl terazimle

Cezaevi görüntüm bütün magazinde

(Ver bakıyım, AKDO)

(A-A-A-A—)

(A-A-A-A—)

(A-A-A-A—)

(A-A-A-A—)

Bazen bir şarkı, ilk dinleyişte sadece ritmiyle dikkat çeker ama içine biraz daha girince aslında arkasında bambaşka bir dünya olduğunu fark ettirir. LVBEL C5 – OYNUYOLAR AKIL TERAZİMLE tam olarak böyle bir parça; yüzeyde agresif ve gösterişli bir enerji var, ama altında kontrol, algı ve “oyun” hissi sürekli kendini hissettiriyor.

Şarkı genel olarak sanatçının çevresine, algıya ve kendi duruşuna dair sert bir anlatı kuruyor. Bir yanda lüks hayat, arabalar, kitle ve sahne gücü var; diğer yanda ise sürekli izlenen, yorumlanan ve “magazin” üzerinden şekillenen bir imaj. “Cezaevi görüntüm bütün magazinde” gibi ifadeler aslında gerçek bir olaydan çok, insanların onu nasıl gördüğüne dair bir metafor gibi duruyor. Burada anlatılan şey suçtan çok, yanlış anlaşılma ve sürekli etiketlenme hali.

Hikâye akışı daha çok zihinsel bir karmaşa üzerinden ilerliyor. Sanatçı bir noktada kendi iç dengesini “akıl terazisi” üzerinden kuruyor ama etrafındaki insanlar bu dengeyle adeta oynuyor. Şarkıda tekrar eden “Oynuyorlar her gün benim akıl terazimle” cümlesi, aslında en net duygusal kırılma noktası. Bu ifade, dış dünyanın müdahalesiyle iç dünyada oluşan sarsıntıyı temsil ediyor. Bir yandan özgüven yüksek, diğer yandan sürekli bir test edilme hali var.

Parçanın içinde dikkat çeken bir başka nokta ise zıtlıklar. Bir gün lüks bir araba, bir gün daha sıradan bir hayat vurgusu; bir yandan sahne gücü, bir yandan yalnızlık hissi. Bu iniş çıkışlar, şarkıyı sadece bir “gösteriş rapi” olmaktan çıkarıp daha içsel bir gerilim alanına dönüştürüyor.

“Bi’ gün Porsche’a binerim, bi’ gün daha sade kalırım” tarzı satırlar da bu çift yönlü hayat algısını besliyor. Burada mesele aslında neye sahip olunduğu değil, insanların bunu nasıl gördüğü. Yani şarkı, dış dünyadaki algı ile iç dünyadaki gerçeklik arasındaki çatışmayı sürekli diri tutuyor.

İşin duygusal tarafında ise sert bir özgüven maskesinin altında sürekli tetikte olma hali var. AKDO ile birlikte kurulan atmosfer de bu enerjiyi daha agresif ve keskin bir yere taşıyor. Ritmin sertliği, anlatının içsel gerginliğiyle birleşince ortaya sürekli hareket halinde bir ruh hali çıkıyor.

Sonuçta bu şarkı, sadece “güç gösterisi” gibi okunabilecek bir parça değil; aynı zamanda sürekli izlenen, yorumlanan ve kendi dengesini korumaya çalışan bir zihnin hikâyesi gibi duruyor. Ve belki de en çok şu soru akılda kalıyor: İnsan gerçekten kendini mi yönetiyor, yoksa etrafın bakışı mı o teraziyi sürekli oynatıyor?