Yavuz Bülent BÂKİLER - ORDA BİR ÇOCUK... BURDA BEN

 Yavuz Bülent BÂKİLER - ORDA BİR ÇOCUK... BURDA BEN Şiir Sözleri

Bir ana gülümserken yorgun ve güzel 

Yüreği müjdelerle tüy gibi hafiflerken, 

Orda, bir çocuk doğar sımsıcak dünyamıza 

Burda ben... 

Dal nasıl, yaprak nasıl, ekin nasıl büyürse 

Toprak nasıl uyanırsa bir incecik yağmurdan 

Orda bir çocuk büyür yumak yumak bir nurdan, 

Burda ben... 

Koştuğu, atladığı, durduğu, uzandığı, 

Düşüp kaldığı yerlerde gözbebeğim var. 

Orda, toz-toprak içinde bir çocuk ağlar, 

Burda ben... 

Ne oyun oynamak ister, ne uyku ne su, 

Ne elişi resimleri gönlünü alır. 

Orda, bir uzak evde bir çocuk yetim kalır, 

Burda ben... 

Dokunsam, martı gibi uçup gidecek sanki, 

Solgun yüzlü bir avuç kar. 

Orda, bir gece yarısı, bir hasta çocuk sayıklar, 

Burda ben... 

Birden bire uyanır bir ana uykusundan, 

Sapsarı bir korkuyla bakakalır nefessiz. 

Orda, sabaha karşı bir çocuk ölür sessiz, 

Burda ben...

Şiir Analizi: "Orda Bir Çocuk... Burda Ben" – Yavuz Bülent Bâkiler

Temalar:

1. Çocukluk ve Masumiyet: Şiir, doğumdan itibaren bir çocuğun büyümesini, oyunlarını ve hayatın içinde savruluşunu ele alıyor.
2. Acı ve Yoksunluk: Yetim kalmak, hasta olmak ve ölüm gibi hüzünlü sahneler, şiirin içindeki en baskın temalardan biri.
3. Bağlantı ve Empati: "Orda bir çocuk, burda ben" tekrarı, şiirin anlatıcısının çocukla derin bir bağ kurduğunu gösteriyor.
4. Annelik ve Korku: Anne figürü, sevgiyle çocuğuna sarılırken aynı zamanda ölüm korkusunu da içinde taşıyor.
5. Hayat ve Ölüm: Şiirin sonunda ölüm sessizliği, bir çocuğun hayatının son bulmasıyla betimleniyor.

Duygular:

• Şefkat: Annenin çocuğuna duyduğu sevgiyle şiir başlıyor.
• Merhamet: Anlatıcı, çocuğun yaşadığı zorluklara empatiyle yaklaşıyor.
• Üzüntü: Çocuğun yetim kalması, ağlaması ve hastalanması şiirde ağır bir hüzün yaratıyor.
• Korku: Annenin çocuğunu kaybetme endişesi, özellikle son kıtada güçlü bir şekilde hissediliyor.
• Çağrışım ve Özdeşleşme: Anlatıcı, yaşananları kendi ruhunda hissediyor.

Anahtar Kelimeler:

• Çocuk: Saflığı, masumiyeti ve kırılganlığı temsil ediyor.
• Anne: Sevgi, endişe ve kaygının sembolü.
• Yetim: Yalnızlık ve kayıp hissini yansıtıyor.
• Toprak: Hayatın büyümesi ve ölümle son bulmasını simgeliyor.
• Ağlamak: Çaresizlik ve hüzün vurgusu yapılıyor.

Dikkat Çeken Sözler:

"Orda, toz-toprak içinde bir çocuk ağlar,
Burda ben..."

"Orda, bir uzak evde bir çocuk yetim kalır,
Burda ben..."

"Orda, sabaha karşı bir çocuk ölür sessiz,
Burda ben..."

Bu dizeler, anlatıcının çocukla olan ruhsal bağını ve onun acısını hissettiğini güçlü bir şekilde ifade ediyor.

Genel Mesaj:

Şiir, bir çocuğun dünyaya gelişinden ölümüne kadar olan sürecini duygusal bir bağlamda anlatıyor. Anlatıcı, çocuğun yaşadığı her anı içselleştiriyor ve onunla özdeşleşiyor. Masumiyetin, kayıpların ve insan hayatının kırılganlığının altını çizen şiir, empati ve duyarlılığı ön plana çıkarıyor. Özellikle çocukların yaşadığı zorluklara dikkat çekerek, okuru derin bir vicdani sorgulamaya yönlendiriyor.