Sabahattin Ali - Dağlar Şiir Sözleri Analizi

 

Sabahattin Ali - Dağlar Şiir Sözleri Analizi

Arzularım muayyen bir haddi aşınca

Ve kulaklar sözlerime sağırlaşınca

Bir ihtiras duyup vahşi maceralara

Çıkıyorum bulutları aşan dağlara.

Tanrıların başı gibi başları diktir,

Bu dağları saran sonsuz bir genişliktir,

Ben de katıp vücudumu bu genişliğe,

Bakıyorum aşağılarda kalan hiçliğe.Bu dağların bir rakibi varsa rüzgardır.

Rüzgar burda tek başına bir hükümdardır.

Burda insan duman gibi genişler, büyür.

Bu dağlarda ıstıraplar, sevinçler büyür.

Buralarda her düşünce sona yakındır,

Burda her şey bizden uzak, ‘O’ na yakındır.

Burda yoktur insanların düşündükleri,

Rüzgar siler kafalardan küçüklükleri.

Yanağıma çarpar geniş kanatlarını,

Ve anlatır mabutların hayatlarını.

Arasıra kulağını bana verdi mi,

Ben de ona anlatırım kendi derdimi.‘Ey dağların dertlerini dinleyen rüzgar!

Benim artık yalnız sana itimadım var.

Gelmiş gibi uzaktaki bir seyyareden

Yabancıyım bu gürültü dünyasına ben.

Etrafımın sözlerine aklım ermedi,

Etrafım da bana asla kulak vermedi.

Senelerden beri hala anlaşamadık,

Ben de kestim anlaşmaktan ümidi artık.

Gözlerimde hakikati sezen bir nurla

Etrafımı süzüyorum biraz gururla.Bir dürbünün ters tarafı gibi bu dünya

En büyük şey, en asil şey küçülür burda.

Burda yalan para eden biricik iştir,

Burda her şey bir yapmacık, bir gösteriştir.

Kimi coşar din uğruna geberir, yalan!

Kimi gider vatan için can verir, yalan!

Bir filozof yetmiş eser yazar, yalandır;

Bir kahraman istibdadı ezer, yalandır.

Şairlerin büyük aşkı fani bir kızdır,

Bu dünyada herkes sinsi, herkes cılızdır.

Ne hakiki aşktan burda bir çakan vardır,

Ne de onu görse dönüp bir bakan vardır,

Her büyüklük cüzzam gibi dökülür burda,

En muazzam ölüm bile küçülür burda.Benim kafam acayip bir dimağ taşıyor,

Her dakika insanlardan uzaklaşıyor.

Zaman zaman mağlup olsam bile etime,

İnsan olmak dokunuyor haysiyetime.

Büyük, temiz bir arkadaş arıyor ruhum,

İşte rüzgar, şimdi sana sığınıyorum!

Asaletin yeri yoktur gerçi hayatta,

En asil şey seni buldum kainatta,

Güneş gibi ne bin türlü ışığın vardır,

Ne de süse, gösterişe baktığın vardır.

Deniz gibi muamma yok derinliğinde,

Bir ferahlık, bir saflık var serinliğinde.

Bir dev gibi küçük, mızmız sesleri yersin,

Allah gibi görünmeden hüküm sürersin.Düşmanıyım ben de cılız güzelliklerin,

Rüzgar! Bu dağ başlarında çırpınan serin

Kanatların gökyüzünde akan bir seldir,

Bana kudret ve cesaret veren bir eldir.

Beşerlikten uzaktayım senin ülkende,

Senin gibi azamete aşıkım ben de.

İşte Rüzgar! Senin gibi ben de deliyim.

Islıklarım senin gibi inlemelidir,

Herkes beni ürpererek dinlemelidir.

Rüzgar! Sana, yalnız sana benzemeliyim.'

Şiirin başlangıcı, gelişimi ve sonucu

Şiir, şairin şehir hayatından uzaklaşıp dağlara sığınmasını anlatarak başlar. Şair, şehirde yaşadığı gürültü ve karmaşadan, insanların sahteliğinden ve ikiyüzlülüğünden bunalmış ve yalnız kalmıştır. Bu yüzden dağlarda, rüzgarla birlikte yalnızlığını ve özgürlüğünü bulmaktadır.

Şiir, şairin rüzgarla olan diyaloguyla devam eder. Şair, rüzgara olan güvenini ve dostluğunu dile getirir. Rüzgarı, kendisini anlayan, içinde yaşadığı çirkin dünyadan onu kurtaran bir varlık olarak görür.

Şiir, şairin rüzgara olan hayranlığını ve özlemini dile getirmesiyle sona erer. Şair, rüzgar gibi özgür ve güçlü olmak ister.

Şiirin Konu analizi

Şiir, insanın doğayla olan ilişkisini ve yalnızlığını konu alır. Şair, şehir hayatından bunalmış ve yalnız kalmış bir bireyi temsil eder. Bu birey, doğada, özellikle de dağlarda huzur ve özgürlük bulur.

Şiirin Metin analizi

Şiir, serbest ölçüyle yazılmıştır. Şiirde, benzetme, kişileştirme, imge gibi edebî sanatlar kullanılmıştır.

Şiirin Ana teması

Şiirin ana teması, doğayla iç içe olmak ve yalnızlıktır. Şair, doğayla iç içe olmak istediği için şehirden uzaklaşır ve dağlara sığınır. Dağlarda, rüzgarla birlikte yalnızlığını ve özgürlüğünü bulur.

Şiirde hangi evrensel temalar işleniyor?

Şiirde, doğayla iç içe olmak, yalnızlık, özgürlük, dostluk, güven, özlem gibi evrensel temalar işleniyor.

Genel mesajı nedir?

Şiirin genel mesajı, doğanın insanın ruhuna iyi geldiği ve yalnızlığı giderebileceğidir. Şair, doğayla iç içe olmak isteyen ve yalnızlığını gidermek isteyenlere bir mesaj veriyor.

Sonuç

"Dağlar" şiiri, Sabahattin Ali'nin en önemli şiirlerinden biridir. Şiir, insanın doğayla olan ilişkisini ve yalnızlığını başarılı bir şekilde yansıtmaktadır.