LVBEL C5 & EFTALYA YAĞCI - SEVMİŞ GİBİ ŞARKI SÖZLERİ

 LVBEL C5 & EFTALYA YAĞCI - SEVMİŞ GİBİ ŞARKI SÖZLERİ

(K-K-K.O.)

(AKDO!)

[Eftalya Yağcı:]

Sabrım, sabrım yok artık

Sustum sustum, konuştular

Kızgın kalmaksa hakkım

Yorgun attığım adımlar

Sırtımda bıçakların

Sordum ben: "Artık kaç yaşındayım?"

Büsbütün intihar benim tehlikem

İçip zehirlensek de, ah

Uyandım sandım

Dönemem bi' daha sana

Kaybolmuşum şu insanların arasında

Kalabalık sokaklarda aradım kendimi, bulamam

Sevmiş gibi gözlerin (Gözlerin)

İçimdeki izleri sildim bile

Senleyim, etkisi geçmez gibi, ah

Sustu, tüm dünya duydu, sessizlik doldu

Huzuru verseler bana

[LVBEL C5:]

Elimde koca bi' şişe yani, baby, shake

Altımda Porsche, yukarıda private jet

LVBEL C5, baba, gözlerimde hep çiçek

Süzül süzül, baba, evet yani video çek

Kafaları dik ve karşısında ben

Bebeklerim VIP ve inanılmaz bel

N'olur hadi git ya da yakınıma gel

Evet, kötü his ama hava mükemmel, ey

Güzel günler benden fazla uzak

Yollardayım ama yine tuzak

Güzel güllerin hepsi de solar

Bildim onu, ondan ettim dua

Yollardayım, LVBEL C5, tamam

Gördüm her şeyi, bunlar bana kalan

Dostum ner'de? Dostum olmuş yalan

Yok mu gören ya da beni duyan?

O-o-o-o

Yok mu beni gören, duyan birileri hiç?

O-o-o-o

Biliyo'sun, devamında yaratıyo'm film

[Eftalya Yağcı:]

Sevmiş gibi gözlerin (Gözlerin)

İçimdeki izleri sildim bile

Senleyim, etkisi geçmez gibi, ah

Sustu, tüm dünya duydu, sessizlik doldu

Huzuru verseler bana

Bazen bir şarkı, sadece dinlenip geçilen bir şey olmaktan çıkıp insanın içinde kalmış yaraların üstüne sessizce dokunur. LVBEL C5 ve Eftalya Yağcı iş birliğiyle ortaya çıkan “Sevmiş Gibi” tam olarak böyle bir yerden konuşuyor; ne tamamen bir aşk hikâyesi ne de sadece bir ayrılık anlatısı, ikisinin arasında sıkışmış bir duygu hali.

Şarkının genelinde bir taraf içsel bir çöküşü, yorulmuşluğu ve kalabalıklar içinde kaybolmayı anlatırken diğer taraf dış dünyadaki gösterişli ama bir o kadar da boş görüntüyü taşıyor. Eftalya Yağcı’nın sesiyle başlayan bölümde “Sabrım yok artık, sustum sustum konuştular” gibi cümleler, bastırılmış duyguların artık taşma noktasına geldiğini hissettiriyor. Burada en dikkat çeken şey, kişinin sadece bir ilişkiyi değil, kendini de kaybetmiş olması. “Kalabalık sokaklarda aradım kendimi, bulamam” ifadesi bu ruh halini çok net özetliyor; insanın en çok da kendi içinde kaybolması gibi.

Şarkının hikâyesi ilerledikçe bu duygusal kırılma daha da derinleşiyor. Bir noktada “Sevmiş gibi gözlerin” cümlesi, aslında en ağır yerlerden biri oluyor. Çünkü burada gerçek bir sevgiden çok, yarım kalmış bir his var. Sanki biri varmış ama tam da orada değilmiş gibi. “İçimdeki izleri sildim bile” dendiğinde ise bu duygunun tamamen silinmese de üstünün kapatılmaya çalışıldığı anlaşılıyor. Bu kısım, şarkı analizi açısından bakıldığında bastırma ve kabullenememe arasındaki ince çizgiyi gösteriyor.

LVBEL C5’in girdiği bölüm ise bambaşka bir dünya açıyor. Bir yanda “Altımda Porsche, yukarıda private jet” gibi gösterişli imgeler varken diğer yanda “Dostum ner’de? Dostum olmuş yalan” gibi yalnızlık vurgusu var. Bu zıtlık aslında şarkının en güçlü taraflarından biri. Dışarıdan bakıldığında her şey yolunda gibi görünse de içeride ciddi bir boşluk hissi var. “Yok mu beni gören, duyan birileri hiç?” sorusu da bu boşluğun en net yankısı oluyor.

Şarkının duygusal alt metninde sürekli tekrar eden bir şey var: görünmek ama hissedilmemek. Hem Eftalya Yağcı’nın kırılgan tarafı hem de LVBEL C5’in sert ama içi boş dünyası aynı noktada buluşuyor. İkisi de farklı yollarla aynı şeyi söylüyor aslında; bir tür yalnızlık ve anlaşılmama hali.

“Güzel günler benden fazla uzak” cümlesi, umudun tamamen kaybolmadığını ama çok uzaklara itildiğini hissettiriyor. Bu da şarkının karanlık ama tamamen umutsuz olmayan tonunu belirliyor.

“Sevmiş Gibi”, sadece bir aşk şarkısı değil; aynı zamanda duyguların, hayatın ve insanların birbirine değip geçerken bıraktığı izlerin hikâyesi. Her şey biraz gerçek, biraz eksik, biraz da sadece “sevmiş gibi”.

Ve bazen en zor olan şey, gerçekten sevilmemek değil; sevilmiş gibi hissetmekle yetinmek oluyor.