Sansar Salvo – Yaz Gidiyor Şarkı Sözleri

 Sansar Salvo – Yaz Gidiyor Şarkı Sözleri

(feat. Narkoz)

[Sansar Salvo:]

Yaz gidiyor geçmiş olmaya

İstişare kaygı kollayan

Oyunları korku yayan

Yok olanlara selamı çaktım uyan

Yaz gidiyor tam bitiyor bak

Kendimi yormak bana uymaz

Bana koymaz alameti kendimin

Hepsi ne kardeşim? Hepsine talip

Elalemin hali ne? Kendime talim

Helali ne bilemedim ilgilenmedim

Her anı rüya gibi hamiye talip

E raks edip her gece hiddeti kafi aklı bi' adi pırıltımı izledi kamil

Elendi beyin biri kendine talip kendine zalime

Yol veren herkes kendine tabi

Çok bilen herkes kendini bilsin

Soru duymayansa cevap vermesin

Haddini aşansa kendine gelsin

Yaz gidiyor geçmiş olmaya

İstişare kaybı kollayan

Oyunları korku yayan

Yok olanlara selamı çaktım uyan

Yaz gidiyor geçmiş olmaya

İstişare kaybı kollayan

Oyunları korku yayan

Yok olanlara selamı çaktım uyan

[Narkoz:]

Yerimde olsaydın isterdin mola

Sağ elim kazıdı hayatı kola

Üsküdar yokuşu ciğeri yorar biz çıkarız tuterek karışmaz sıra

Şehrinde yaşamlar kurdurur plan

Akıllar göç eder bedense feda

Bedeller ödense yatarı da var

Yakarız sonunda kimliğe kadar

Gökyüzüm karanlık hırslarım kadar ben kadavra gibi de yaşamamaya

Yeminler ederken bulurum kendimi pislikler içinde parlamam ama

Eğreti durur bu salonlar bana biz dizleri kanattık sokaklarında

Gökyüzüm çatım ve hayallerim için hızlıyım akranlarım arasında Kurnaz olup temiz gir aramaya

Eşgalin inceye müsait buna

Alıştın nasılsa hayatın uçları

Altında kanadın kalacak orada

Yaşamda bir gün bu kalbimi bırakıp düşürcek oradan

Affeder Yaradan diyerek diyerek düştüğün beladan (Affeder Yaradan diyerek diyerek düştüğün beladan)

[Sansar Salvo:]

Yaz gidiyor geçmiş olmaya

İstişare kaybı kollayan

Oyunları korku yayan

Yok olanlara selamı çaktım uyan

Yaz gidiyor geçmiş olmaya

İstişare kaybı kollayan

Oyunları korku yayan

Yok olanlara selamı çaktım uyan

“Yaz gidiyor” cümlesiyle başlayan bir şarkı, çoğu zaman mevsimden çok insanın içinden geçen bir şeyleri anlatır. Sansar Salvo – Yaz Gidiyor (feat. Narkoz) tam olarak böyle bir yerden konuşuyor; dışarıdan bakınca sokak, sistem, kalabalık ama içeride daha çok zihinsel bir çözülme ve hesaplaşma var gibi.

Şarkı, yazın bitişini sadece takvimsel bir olay olarak değil, bir farkındalık eşiği gibi kuruyor. Sansar Salvo’nun bölümünde tekrar eden “Yaz gidiyor geçmiş olmaya” cümlesi, aslında bir vedadan çok kabullenememe hali gibi duruyor. Geçmişin üzerine kapanması gereken bir kapı var ama tam kapanmıyor. Oyunların, korkuların ve insan ilişkilerinin iç içe geçtiği bir karmaşada, anlatıcı kendine dönüp bakıyor ve dış dünyayı bir tür sis perdesi gibi izliyor.

“Yok olanlara selamı çaktım uyan” dizesi burada dikkat çekici bir kırılma noktası. Sanki hem kaybedilen insanlara hem de kaybolan hâllere gönderme var. Bir nevi “farkındayım ama müdahale etmiyorum” tavrı. Bu da şarkının genel duygusunu belirliyor: aktif bir isyan değil, daha çok içe dönük bir çözülme.

Narkoz’un girdiği bölümde ise atmosfer biraz daha sertleşiyor. “Sağ elim kazıdı hayatı kola” gibi ifadeler, hayatın sıradan akışını bile fiziksel bir mücadeleye dönüştürüyor. Burada şehir, özellikle İstanbul’un dik yokuşları ve sokakları, sadece bir mekân değil; insanı yorup şekillendiren bir karakter gibi anlatılıyor. “Üsküdar yokuşu ciğeri yorar” dizesi de bunu çok net hissettiriyor. Şehirle beden arasındaki o doğrudan temas, şarkının en gerçekçi taraflarından biri.

Şarkının genelinde dikkat çeken şeylerden biri de sürekli bir “uyanma” çağrısı olması. Ama bu uyanma romantik bir aydınlanma değil, daha çok sert bir yüzleşme gibi. İnsanların kendini bilmesi, haddini aşmaması gerektiği vurgusu, sokak kültürünün içinden gelen bir gerçekçilikle birleşiyor.

Daha kişisel ve duygusal tarafa baktığımızda ise işin içinde bir tükenmişlik hissi var. “Kendimi yormak bana uymaz” gibi cümleler, aslında bir teslimiyet değil; daha çok enerjinin tükendiği bir noktada durma hali. Bu da şarkıyı sadece agresif bir anlatı olmaktan çıkarıp, içsel bir yorgunluk hikâyesine dönüştürüyor.

Şarkı açısından bakıldığında Yaz Gidiyor, mevsim metaforunu kullanarak hem bireysel hem toplumsal bir sıkışmışlığı anlatıyor. Sansar Salvo’nun daha düşünsel ve sorgulayıcı dili ile Narkoz’un sert, sokak odaklı anlatımı birleşince ortaya iki katmanlı bir dünya çıkıyor: biri içerideki ses, diğeri dışarıdaki gerçeklik.

Sonlara doğru tekrar eden nakarat ise bütün bu dağınıklığı bir çember gibi kapatıyor. Ama bu kapanış çözüm değil, sadece aynı farkındalığın yeniden hatırlatılması gibi.

Bazen bazı şarkılar bir hikâye anlatmaz; sadece içinde yaşadığın zamanı daha net görmeni sağlar.