TALADRO - VİŞNE ŞARKI SÖZLERİ

 TALADRO - VİŞNE ŞARKI SÖZLERİ

Yaktım bu gönlü, deli divanım

Güzeller yıktı bilmeden binamı

Ah, düştü gözlerimden hatıralarım

Cebinde gençliğim, içimde sancılarlayım

Bu aşkın itibarını

Sarstım, yarattım infilakını

Yaşlı gözlerinde gördüm

Almış seneler intikamımı

Bir bulmacasın gözüm

Hayatta kurmacası

Koşarım, ayak nasır

İzlerim bulunmasın

Öyle kalsın

Ağzımda aşkın son kumanyası

Uyusun masal perim, uyanmasın

Kirini örtmez yüzünün brandası

İkimiz yerine ağlarım

Miden bulanmasın

Aklımda kalanların

Ayağıma dolanması

O yüzden bırakma sır

Uyusun masal perim, uyanmasın

Gözlerinin baharında vişneler olmuş

Ben bir kutup meyvesiyim, anlayamam

İşte böyle zıt bireyiz, aman şansıma bak

Fakat güzelliğine umut ektim, saklayamam

Oksijen ne demekse gözlerin o demektir

Aşk, gururu bırakıp bir af dilemek mi?

Verdiğimin karşılığını beklemedim

Oldum kalbinin müjdesinden erken emekli

Yaktım bu gönlü, deli divanım

Yokum ben, çarpıya basın

Uyandım, bitti rüyası

Yürüdüğüm ipte mi yansın?

Tamam, yansın; üzerime külleri yağsın

Arkamdan bir kutlama

Tam da cilası

Yarasın sevdiğime, namlunun ucu bende

Çenem ağır... Ah be dünya, neler neler...

Yaşamak olmaz birine güvenmeden

Bembeyaz kalamazsın kirlenmeden

Hı, bir şey mi söyledin? Kulağım çınladı da...

Bir ortamdayım şu an, seni özlediğimi anladılar

Kahretsin, daha da fazlası var

Masadan yüzümü topladım, muhabbet sarmadı da

Şimdi akıl, seni bulmak için kara kıştır

Kim bilir kaç yalan saçlarını taramıştır

Vazgeçmedim, arıyorum

Belki bir sokak başında gülüşün kalmıştır

Yaktım bu gönlü, deli divanım

Güzeller yıktı bilmeden binamı

Ah, düştü gözlerimden hatıralarım

Cebinde gençliğim, içimde sancılarlayım

Bu aşkın itibarını

Sarstım, yarattım infilakını

Yaşlı gözlerinde gördüm

Almış seneler intikamımı

Taladro – Vişne şarkısı, daha ilk dizelerinde insanı içine çeken o tanıdık hissi bırakıyor: geç kalınmış bir fark ediş ve içten içe kabullenilen bir kayıp.

Bu şarkı aslında bir aşk hikâyesinden çok, o aşkın ardından geriye kalanların hikâyesi. “Yaktım bu gönlü, deli divanım” derken anlatıcı suçu tamamen dışarıya atmıyor; kendi payını da görüyor. Ama aynı zamanda “Güzeller yıktı bilmeden binamı” diyerek yaşadığı yıkımın biraz da dış etkenlerle geldiğini ima ediyor. Yani ortada tek taraflı bir hikâye yok—iki kişinin de eksik kaldığı bir ilişki var.

Şarkıyı bir bütün olarak dinlediğinde, karşına net bir olay örgüsü çıkmıyor belki ama duygular adım adım ilerliyor. Başta bir kabulleniş var: hatıralar dökülmüş, gençlik harcanmış. Sonra bir iç hesaplaşma başlıyor. “Bu aşkın itibarını sarstım, yarattım infilakını” cümlesi, aslında ilişkinin sadece bitmediğini, adeta patlayarak dağıldığını anlatıyor. Bu noktada duygusal kırılma çok net: sevilen kişi artık sadece bir anı değil, aynı zamanda bir vicdan yükü.

İlerledikçe şarkı daha içe dönük bir hale geliyor. “Bir bulmacasın gözüm, hayatta kurmacası” derken karşısındaki insanı anlamaya çalışan ama hiçbir zaman çözemeyen bir ruh hali var. Bu, çoğu insanın yaşadığı o tanıdık his: biri hayatında çok yer kaplar ama aslında onu hiç tam olarak tanıyamazsın.

“Gözlerinin baharında vişneler olmuş” gibi bir ifade ise şarkının en şiirsel anlarından biri. Burada vişne, hem tatlı hem ekşi bir duygu taşıyor. Güzellik var ama o güzelliğin içinde bir burukluk da saklı. Hemen ardından gelen “Ben bir kutup meyvesiyim, anlayamam” cümlesiyle zıtlık iyice belirginleşiyor. İki insanın aynı dünyaya ait olmaması, belki de her şeyin en baştan kırılgan olduğunun işareti.

Şarkının duygusal alt metninde en çok hissedilen şey, pişmanlıktan çok yorgunluk. “Oldum kalbinin müjdesinden erken emekli” derken bir kırgınlık var ama dramatik bir isyan yok. Daha çok, “elinden geleni yapmış ama yetmemiş” birinin sakin kabullenişi gibi. Aynı şekilde “Yaşamak olmaz birine güvenmeden / Bembeyaz kalamazsın kirlenmeden” sözleri, aşkın kaçınılmaz olarak insanı değiştirdiğini ve biraz da kirlettiğini söylüyor—romantize etmeden, olduğu gibi.

Sonlara doğru gelen “Belki bir sokak başında gülüşün kalmıştır” cümlesi ise arayışın hiç bitmediğini gösteriyor. Fiziksel olarak gitmiş biri bile zihinde yaşamaya devam ediyor. Bu da şarkının en insani tarafı: unutamamak ama yine de yaşamaya devam etmek.

Bu şarkı analizi içinde en dikkat çeken şey, Taladro’nun duyguyu süslemeden, olduğu gibi vermesi. Vişne, büyük cümleler kurmuyor ama küçük detaylarla derin bir iz bırakıyor.

Bazen birini anlamak için değil, onun sende bıraktığı boşluğu kabullenmek için dinlersin bu şarkıyı.